uit De Gelderlander van 15-12-2001

NIJMEGEN - De Nijmeegsche IJzergieterij (NIJG) in Nijmegen-West hoeft toch geen naverbrander te plaatsen om een einde te maken aan de stankoverlast. In plaats daarvan moet er een hogere schoorsteen komen, waardoor de geur-uitstoot onder meer wordt verdund.
Dat is de strekking van een aangepast concept voor een nieuwe milieuvergunning voor het bedrijf. De provincie heeft daarin tot ergernis van milieu-activist Johan Vollenbroek de eis van een naverbrander laten vallen. Het bedrijf aan de Lindenhoutseweg mag nu volstaan met een hogere schoorsteen of een andere maatregel op voorwaarde dat die eveneens de geurklachten in de omgeving wegneemt.
Vollenbroeks kritiek is dat de stank nu over een groter gebied wordt verspreid. Milieu-ambtenaar Erik Thoonen van de provincie bevestigt dat. ‘Maar doordat je op een hoger niveau uitstoot krijg je geen reactie op de grond.’ Mensen in de omgeving zullen mede door de verdunning van de geur minder last hebben van de gieterij.
Vollenbroek is het faliekant oneens met de provincie omdat nu meer mensen de dupe worden. Thoonen brengt er tegenin dat de provincie zonder twijfel een bezwarenprocedure zal verliezen als ze zonder deugdelijke onderbouwing zo’n voorziening eist. Daarbij wijst hij erop dat de naverbrander, waarvan in een eerdere concept-vergunning nog sprake was, vijf tot tien miljoen gulden zou kosten.
‘We hebben daarna TNO onderzoek laten doen. Die concludeerde dat een naverbrander geen garantie is dat de geurproblemen worden opgelost.’
Zou deze installatie toch verplicht worden gesteld dan zou de NIJG volgens hem een goede kans maken met een stap naar de Raad van State. De provincie mag niet het onmogelijke eisen, zo luidt ruwweg het uitgangspunt. ‘We zijn daarvoor al eerder teruggefloten.’
De provincie zou in dit geval dan terug bij af zijn, meent Thoonen. ‘Een nieuwe vergunning zou jaren kunnen kosten en intussen geldt dan de oude vergunning en wordt er niets verbeterd.’
De provincie ziet verder af van de eis dat de gieterij de tectiepoortjes moet plaatsen om eventueel radio-actieve delen in het schroot (de grondstof) te onderscheppen. Volgens de provincie zit de NIJG onder de grens van 20.000 ton waarbij zo’n voorziening nodig is. De provincie volgt daarom ‘op dit moment’ een nieuwe landelijke richtlijn.
Vollenbroek constateert verder dat de provincie niets doet om het bedrijf te dwingen de uitstoot van kankerverwekkende stoffen tot het minimum terug te dringen.
Thoonen brengt daar tegenin dat de NIJG onder de grens blijft die in landelijke richtlijnen wordt gesteld.Winst is volgens hem dat in de nieuwe vergunning in tegenstelling tot de huidige een grens wordt gesteld. Er komt bij dat de provincie eerst wil zien welke moeite de gieterij doet om de uitstoot te minimaliseren. ‘Is dat onvoldoende, dan kunnen we de zaak openbreken en maatregelen opleggen.’