De vereniging Leefmilieu is een onafhankelijke milieuorganisatie die zich inzet voor een groen en gezond leefmilieu. Onze kenmerken zijn: grote milieudeskundigheid en samenwerking met bewonersgroepen in heel Nederland.


Op deze website informeren we je over onze activiteiten. Wil je op de hoogte blijven, abonneer je kosteloos op onze nieuwsb rief  of  word lid.
 

actueel (kop)

Milieu- of gezondheidsklacht melden

Onderwerpen:

Op 24 april gaf Johan Vollenbroek een presentatie waarin hij inging op de Pas (Programma Aanpak Stikstof) waarop Leefmilieu en MOB zienswijzen hebben ingediend. Teveel stikstof betekent een aanslag op de natuur, vooral op arme zandgronden. En juist op die arme zandgronden staan veel bedrijven met intensieve veehouderij die deze stikstof produceren. Op dit moment zorgen Natuurbeschermingswetvergunningen ervoor die bedrijven niet kunnen uitbreiden, als dat nadelig is voor de omringende natuur. Maar de Pas (Programma Aanpak Stikstof) die binnenkort van kracht wordt moet daar verandering in brengen. Deze aanpak moet zorgen dat er ontwikkelruimte komt zoals Johan Vollenbroek uitlegt: “ontwikkelruimte betekent concreet ruimte voor uitbreidingen”. Verder komt er geld voor maatregelen om de nadelige effecten voor de natuur enigszins te verminderen, zoals de waterstand verhogen en afplaggen. Op dit moment is Nederland een van de meest vervuilde plaatsen in Europa als het gaat om stikstof. Johan Vollenbroek: “de ambities van de PAS zijn veel te laag, men streeft naar een reductie van 10% over 15 jaar”. Het is dus niet te verbazen dat Johan Vollenbroek, die behalve bestuurslid van Leefmilieu ook voorzitter is van MOB, samen met andere deskundigen een stevige inspraakreactie heeft opgesteld. Al was dat eigenlijk bijna niet te doen. Johan Vollenbroek: “ga er maar aanstaan, je krijgt 6 weken de tijd om een reactie te schrijven op 5000 pagina’s. Gelukkig blijken anderen, zoals de MER-commissie het voor een groot deel met ons eens te zijn, dus misschien gaat de minister wel luisteren”.

 

Bekijk hier de hele inspraakreactie van MOB

Bekijk hier de inspraak van leefmilieu

 

 

.

Op dinsdag 24 maart 2015 vonden er in Den Haag diverse zittingen van de Raad van State plaats waarbij het beleid van de provincie Utrecht t.a.v. de intensieve veehouderij centraal stond. Het ging om zaken waarbij Leefmilieu en MOB bezwaar maken tegen de vele aan veehouders toegekende uitbreidingsvergunningen. De organisaties maken zich grote zorgen over de gevolgen van de ammoniakuitstoot voor de kwaliteit van de Natura 2000-gebieden, in Utrecht en andere provincies.
Bij de zittingen ging het niet om het recht van de provincie om vergunningen voor bedrijfsuitbreidingen toe te kennen, maar om de vraag of dat op de juiste wijze wordt gedaan. De provincie vindt dat alle toenames onder de grens van 0,05 mol/ha sowieso vergund kunnen worden. Dat wordt door MOB en Leefmilieu zwaar betwist, aangezien daarmee cumulatief het merendeel van de deposities is gemoeid. Ook kwam het systeem van de Utrechtse depositobank uitgebreid aan de orde. Hierbij wordt de toename van de emissie van ammoniak bij bedrijfsuitbreidingen en nieuwe vestigingen op de ene plaats gecompenseerd door de afname van emissies ten gevolge van bedrijfssluitingen op een andere plek. Maar er is onduidelijkheid over de precieze datum en wijze van instelling van de Utrechtse depositobank. De bank is feitelijk gevuld met verdwenen vergunningen, die nu ineens hergebruikt kunnen worden. Onduidelijk is ook, hoe de stalgroottes werden en worden bepaald. Dit geeft weer onzekerheid over het aantal te houden dieren en de ermee gemoeide emissies. Verder worden er in het gebruikte rekenmodel steeds nieuwe gegevens ingevoerd. Door de verandering van de cijfers, met inkomende en uitgaande emissiewaarden (van het ene bedrijf naar het andere) lijkt de koppeling met de werkelijke emissies in een gebied verloren te zijn gegaan. Voor derden is het nauwelijks of niet mogelijk de gebruikte cijfers na te rekenen. Mocht de Raad van State het eens zijn met de namens MOB en Leefmilieu aangevoerde argumenten, dan kan dit paal en perk stellen aan het huidige provinciale vergunningenbeleid. De Raad van State doet uitspraak over twaalf weken.

 

.

24 februari 2015. De gemeente Nijmegen en de GGD Zuid-Gelderland hebben het ministerie gevraagd om een landelijke normering voor laagfrequent geluid. De overlast van laagfrequent geluid treft 2,5 procent van de bevolking en zonder normering kan er niet of nauwelijks gehandhaafd worden.
Leefmilieu heeft samen met de Stichting Laagfrequent geluid een  brief gestuurd naar het ministerie van Infrastructuur en milieu om dit verzoek te ondersteunen. Beide organisaties weten uit alle telefoontjes en meldingen heel goed wat een adequate aanpak tot nu toe in de weg staat, zoals bijvoorbeeld de ontbrekende kennis bij handhavers en artsen. Beroepsbeoefenaren die vaak niet weten dat, ook als zijzelf laagfrequent geluid niet kunnen horen, er toch sprake kan zijn van een milieuprobleem. Dit betekent dat ook in de gevallen waarin sprake is van een duidelijke veroorzaker, de bron toch niet wordt opgespoord. En als die bron in een enkel geval toch achterhaald is, heeft de lokale overheid onvoldoende middelen om te handhaven. Kortom het is hoog tijd dat er landelijke kaders komen om dit probleem aan te pakken.

 

Lees hier de brief van Leefmilieu en de Stichting Laagfrequent geluid

Lees hier de brief van de gemeente Nijmegen en de GGD Zuid-Gelderland

 

.

23 februari 2015. De omwonenden van de firma Reiling hebben veel overlast door stank en allerlei stoffen in de lucht afkomstig van de compostering. Het is daarom belangrijk dat dit proces zich niet meer in de open lucht afspeelt. Volgens ons is het BBT (Best Bestaande Techniek) om het composteringsproces te overkappen. We hebben daarom de provincie Brabant gevraagd om de vergunning te actualiseren, dat hebben we gedaan door een actualisatieverzoek in te dienen. De provincie Brabant wees ons verzoek af en op 23 februari werd ons bezwaar behandeld in de bezwarencommissie. Behalve het bedrijf was daar ook de provincie vertegenwoordigd. Naar aanleiding van de vragen van commissieleden gaf de provincie, bij monde van de heer van Veldhoven, tot twee keer toe aan dat de provincie Brabant geen beleid voor actualisatie heeft. Niet voor Reiling, maar ook niet voor andere bedrijven. Wij vinden dat vreemd en we zijn dan ook benieuwd wat de bezwarencommissie hiervan gaat vinden.

 

Lees hier meer over Reiling op onze website

 

.

4 februari 2015. In een zaak aangespannen door MOB en de vereniging Leefmilieu, heeft de Raad van State bepaald dat het beweiden van het vee en het uitrijden van mest meegenomen moeten worden in de beoordeling van de milieubelasting van een bedrijf in Weert. De provincie, in dit geval de provincie Limburg, kan er niet zonder onderzoek vanuit gaan dat deze activiteiten zonder negatieve effecten voor de omliggende natuur zijn. Zowel bij het beweiden als bij het uitrijden van mest komt immers ammoniak vrij en de stikstof hieruit kan een negatief effect hebben op de al zwaar belaste natuur in de omgeving. Door deze uitspraak moet een bron van vervuiling, die tot  nu toe niet werd meegenomen in de  natuurbeschermingsvergunning, voortaan meegeteld worden bij het bepalen van de totale uitstoot van het bedrijf. MOB en de vereniging Leefmilieu zijn al sinds 2012 bezig om de provincie van dit standpunt te overtuigen. Al eerder had de provincie Limburg op dit punt ongelijk gekregen van de rechter. Zie hiervoor de uitspraak van de Raad van State van 11 december 2013. Nu wordt het tijd dat de provincie haar verantwoordelijk neemt.


Bekijk hier de uitspraak van de Raad van State van 4 februari 2015

 

.

18 februari 2015. De natuur in Nederland lijdt onder een teveel aan stikstof. De overheid komt daarom met een nieuwe aanpak van dit probleem. Dit ontwerp Programma Aanpak Stikstof (PAS) ligt nu in de inspraak. Leefmilieu heeft hierop zienswijzen ingediend, die samengevat kunnen worden als “Stop met het dweilen met de kraan open”.

 

Het probleem is nu al dat er in de meeste natuurgebieden teveel stikstof uit de lucht komt: de deskundigen hebben het dan over de stikstofdepositie. Stikstof komt uit de lucht en planten nemen die op en er gaan vervolgens teveel en ongewenste planten groeien.  Denk aan bijvoorbeeld brandnetels; die zijn dol op stikstof. De meest waardevolle planten verdwijnen juist omdat ze niet tegen die grote hoeveelheid stikstof kunnen.

 

In het PAS wordt er  van uitgegaan dat maatregelen als plaggen, maaien en afvoeren het probleem kunnen oplossen, in plaats van dat er geprobeerd wordt het probleem bij de bron aan te pakken. Deze bron is in de meeste gevallen de intensieve veehouderij. Dus in plaats van de uitstoot van de stallen een halt toe te roepen moeten machines de natuurgebieden in om daar  planten af te voeren. En dat moet niet één keer, maar regelmatig.  Hierbij is ook afgestapt van het aloude principe de vervuiler betaalt, want niet de vervuiler, maar de belastingbetaler betaalt namelijk de rekening. De maatregelen voor de natuur, die ook wel “herstelmaatregelen” worden genoemd, worden namelijk opgebracht  door de belastingbetaler en niet door de veroorzaker. Kortom PAS is dweilen met de kraan open, terwijl de oplossing zo simpel is: verminder de veestapel!

 

Bekijk hier de onze zienswijze

Klik hier om meer over de PAS te lezen

 

.

Het handboek elektrostress, geschreven door Hugo Schooneveld van de stichting elektrohypersensitiviteit (EHS), is een zeer gedetailleerd naslagwerk over elektromagnetische velden. In 17 hoofdstukken belicht Hugo alle facetten van elektrostress, onder meer: de natuurkundige aspecten, gezondheidsproblemen, meten, bronnen, preventie, de visie van vele deskundigen en mogelijke maatregelen om blootstelling te verminderen. Een prima boek voor de geïnteresseerde lezer om een diepgaand beeld te krijgen van de problematiek; voor een gehinderde die snel wat meer wil begrijpen over elektrostress wel wat diepgaand en technisch.

Wij juichen het toe dat het boek geschreven is en dat de stichting EHS met haar website en andere activiteiten het onderwerp onder de aandacht brengt en mensen ondersteunt. Het aantal meldingen van overlast van elektromagnetische straling neemt ook op de website van Leefmilieu namelijk toe.

 

Elektrostress Handboek – Leren omgaan met ziekmakende elektromagnetische straling – Hugo Schooneveld (29,95)  www.stichtingehs.nl

 

.

14 januari 2015. Leefmilieu vraagt in een persoonlijke mail aan alle Nederlandse leden van het Europese Parlement geen vertraging toe te staan voor de onderhandelingen over de 'National Emissions Ceilings' (NEC). Deze nationale emissieplafonds zijn van groot belang voor de luchtkwaliteit en dus voor de gezondheid van alle Europese burgers.

 

Lees hier de mail van leefmilieu

 

.

14 januari 2015. De Raad van State heeft uitspraak gedaan over het beroep dat Reiling had aangespannen tegen de uitspraak van de rechtbank Den Bosch. De Raad van State stelde Reiling in het gelijk. Vanuit Leefmilieu willen we graag dat de vergunning van Reiling geactualiseerd wordt. Zo composteert het bedrijf bijvoorbeeld nog steeds in de open lucht. Maar de Raad van State stelde dat een dergelijke actualisatie los gezien moet worden van de verplichting om een revisievergunning te verlenen. De Raad van State stelde letterlijk in haar uitspraak: “Het bevoegde gezag is daartoe immers, los van enige aanvraag om vergunning, ingevolge artikel 2.30 in samenhang met artikel 2.31, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wabo bevoegd.

 

Bekijk hier de uitspraak van de Raad van State

 

Lees hier meer over Reiling op onze website

 

 

.

14 januari 2015. Tijdens de burgerronde van de Gemeente Nijmegen heeft Leefmilieu gepleit voor strenger beleid om de overlast door houtstook tegen te gaan. Het onderwerp stond op de agenda van de burgerronde omdat Groen Links een motie had ingediend voor krachtiger beleid. Een steeds groter aantal mensen heeft last van houtstook van buurtgenoten. Ze kunnen hun eigen huis niet meer luchten, en krijgen gezondheidsklachten zoals hoofdpijn en hoesten. De Gemeente Nijmegen wil deze problematiek aanpakken met communicatie en voorlichting, maar Leefmilieu pleit voor:

  -  Strengere regels bij bouw en verbouw

  -  Verbod stoken bij windstil en mistig weer

  -  Landelijke normen voor emissie van houtkachels

  -  Ontkrachten van de  illusie van duurzaamheid van houtstook

Helaas is er nog onvoldoende draagvlak bij de Nijmeegse politiek om tot strenger beleid over te gaan, maar het is goed dat het onderwerp op de agenda staat en aandacht krijgt.

 

Lees hier de inspraak van leefmilieu

 

.

24 december 2014. In Amsterdam hebben twee mensen die veel last hebben van trillingen en laagfrequent geluid in hun woning, de gemeente Amsterdam gevraagd om een gespecialiseerd bureau opdracht te geven om te komen meten. Inspecteurs van de gemeente waren komen kijken, maar hadden geoordeeld dat de twee nabijgelegen bedrijven de oorzaak niet konden zijn. De rechtbank van Amsterdam oordeelde echter dat op basis van de Meet en beoordelingsrichtlijn B “Hinder voor personen in gebouwen” voor het meten van trillingshinder een gespecialiseerd bureau moet worden ingeschakeld. De rechter betrok in de uitspraak het oordeel van de ingeschakelde expert dat er meerdere bronnen van laagfrequent geluid kunnen zijn en dat nu niet duidelijk is of die allemaal onderzocht zijn. Deze uitspraak geeft wat hoop voor iedereen die het voor elkaar probeert te krijgen dat gemeenten met kennis van zaken trillingen laten meten. Wat nog duidelijk moet worden is of in alle gevallen laagfrequent geluid met zo’n handhavingsverzoek gemeten zal moeten worden. Maar deze eerste uitspraak ligt er nu en dat is hoopvol.

Bekijk hier de uitspraak van de rechtbank van Amsterdam

 

.

Puibreker_Dura22 december 2014. De puinbreker van Dura Vermeer in Nijmegen krijgt een nieuwe milieuvergunning. In de oude milieuvergunning uit 2011 was de verplichting opgenomen tot het oprichten van geluidscherm van vijf meter hoogte rond de puinbreker. Dit geluidsscherm blijkt er echter nooit gemaakt te zijn. Dura Vermeer stelde dat het bedrijf vanwege bedrijfstechnische en logistieke redenen hier niet aan kon voldoen. Er was echter een handhavingsverzoek voor nodig om dit in een nieuwe vergunning drie jaar later officieel te gaan regelen. In de eerste versie van de nieuwe ontwerpvergunning werden nog puinhopen van 9 meter hoogte als geluidsafscherming voorgeschreven. Het bedrijf vond dit te hoog. Daarom is die ontwerpvergunning weer ingetrokken. In de tweede ontwerpvergunning zijn de voorgestelde geluidschermen drie meter hoog. De betrokken organisaties die samen met 158 omwonenden zienswijzen indienden, vinden deze versoepeling niet acceptabel. Ook vragen zij zich af of de bestrijding van stofoverlast wel voldoende is. De afgelopen jaren hebben buurbedrijven namelijk flink geklaagd over stofoverlast van de puinbreker.

Wij zijn zeer teleurgesteld dat een oude vergunning, die zwaar is bevochten door de omwonenden samen met Leefmilieu, in de praktijk helemaal nooit geïmplementeerd blijkt te zijn geweest. Het kan toch niet zo zijn dat de burgerparticipatie zich ook moet gaan uitbreiden tot de milieuhandhaving?

 

Bekijk hier de zienswijze van de omwonenden

Bekijk hier de zienswijze van GNMF en Leefmilieu

 

.

17 december 2014. De Raad van State heeft het beroep van de GNMF, Leefmilieu en bewonersorganisaties tegen de actualisatie van het bestemmingsplan bedrijventerrein Kanaalhavens te Nijmegen deels gegrond verklaard. De Raad van State stelt dat er in het bestemmingsplan ten onrechte geen maximum is gesteld aan de productie- en verwerkingscapaciteit van de asfaltcentrale aan de Energieweg en de bijbehorende puinbreker. De gemeente Nijmegen heeft onvoldoende gemotiveerd dat met een onbeperkte capaciteit van de asfaltcentrale en de puinbreker een aanvaardbaar woon- en leefklimaat is gegarandeerd voor de nabij gelegen woningen. Dit onderdeel van het bestemmingsplan is vernietigd. Er zal voor dit onderdeel een nieuwe bestemmingsplanprocedure moeten worden gestart. Daarbij dient de uitspraak van de Raad van State te worden meegenomen. De GNMF en Nijmeegse organisaties zijn erg blij met dit deel van de uitspraak.
De opschaling van het binnenste gedeelte van het bedrijventerrein met bedrijven met een zwaardere milieucategorie is volgens de Raad van State wel toegestaan. GNMF en Leefmilieu verzochten in hun beroep om te volstaan met de bestaande bedrijven een individuele maatbestemming te geven en zo de huidige bestemmingen vast te leggen. Dit vanwege de reeds bestaande, hoge milieudruk voor Weurt en de Nijmeegse wijken (onder meer de wijk Hees). Door maatbestemmingen zou de gemeente beter rekening kunnen houden met een aanvaardbaar woon- en leefklimaat. Dit verzoek is helaas niet toegekend door de Raad van State. Tijdens de zitting van de Raad van State is de gemeente Nijmegen op dit onderdeel zeer kritisch bevraagd. Dit heeft echter niet geleid tot een uitspraak die meer rekening houdt met een goed en gezond leefmilieu voor de omringende wijken. Het dorp Weurt ligt op bijvoorbeeld op 350 meter van dit middengedeelte van het industrieterrein.
De GNMF had samen met Nijmeegse bewoners- en milieuorganisaties (Leefmilieu, Dorpsbelang Hees en Weurt+) en de gemeente Beuningen beroep aangetekend tegen de verzwaring van het bestemmingsplan bedrijventerrein Kanaalhavens Nijmegen.

 

Klik hier om de hele uitspraak van de Raad van State te lezen.

 

Deel-Industrieterrein_Nijmegen

 

.

.

9 december 2014. In de jaren zestig is 30 miljoen kilo munitie gedumpt in de Oosterschelde, vlak bij Zierikzee. Deze munitie ligt nu door te roesten. De giftige stoffen die hierbij vrijkomen zijn een bedreiging voor het lokale zeeleven, waaronder ook de Zeelandse mosselkwekerij. Samen met MOB vroeg de vereniging Leefmilieu de provincie Zeeland de munitiedump op te ruimen. De Provincie weigert echter in actie te komen, op grond van een onderzoek van TNO.
Nu de provincie Zeeland weigert de munitiedump te saneren, hebben we samen met MOB besloten de Provincie voor de rechter te dagen. Wij stellen dat de Provincie het onderzoek van TNO slecht leest. De grootste problemen ontstaan pas nadat de munitiehulzen zijn doorgeroest en de giftige stoffen vrijkomen. De munitiedump is een tikkende tijdbom die opgeruimd moet worden, vóórdat er ernstige schade optreedt.

Lees hier het volledige persbericht.
Klik hier om ons beroepschrift in te zien.

Klik hier om een rapportage te zien van Freek Titselaar over de munitiedump

Lees hier een artikel in EOS Wetenschap over munitiedumpingen in zee

 

.

18 november 2014. Leefmilieu ondersteunt de brief die Europese milieu- en gezondheidsorganisaties naar de Europese Commissie hebben gestuurd. Ze vragen om een ambitieus Europese luchtkwaliteitsbeleid. Op dit moment leven 9 van de 10 Europese burgers in steden waar de lucht die ze inademen gevaarlijk is voor hun gezondheid. Ieder jaar sterven er in Europa 400.000 mensen te vroeg vanwege de luchtvervuiling. Er is dus alle reden om het luchtkwaliteitsbeleid dat in 2013 is voorgesteld uit te gaan voeren.

 

Klik hier om de brief te bekijken
logo-HEAL-ERS-EFA

 

.

13 oktober 2014. In september hebben 47 organisaties, waaronder Leefmilieu, een brief geschreven aan de vereniging Natuurmonumenten. In deze brief werd opgeroepen om actiever stelling te nemen tegen de ernstige natuurschade veroorzaakt door veehouderijbedrijven, waaronder ook duizenden bedrijfsuitbreidingen. Volgens de 47 organisaties heeft  Natuurmonumenten als grootste natuurorganisatie en vaste gesprekspartner van de overheid de plicht hierover bij de overheid stevig aan de bel te trekken. Door te rietzwijgen legitimeert Natuurmonumenten het gedoogbeleid van de overheid rond de vele uitbreidingen zonder geldige natuurbeschermingswetvergunning. De initiatiefnemers van de brief zijn door Natuurmonumenten uitgenodigd voor een gesprek, dat op 13 oktober plaatsvond. Het was een goed gesprek, waaraan naast Valentijn Wösten verbonden aan Wösten juridisch te advies, de opsteller van de brief, MOB en Leefmilieu deelnamen.

Er is stevig gesproken over de vraag of de Programmatische Aanpak Stikstof (PAS) al dan niet vertrouwen verdient. De vereniging Natuurmonumenten staat voorzichtig positief tegenover de PAS en is blij met de maatregelen die in het plan staan. De opstellers van de brief stellen dat de PAS de stikstofproblematiek niet gaat oplossen, en zelfs het risico geeft dat met de PAS het probleem erger wordt gemaakt. Zodra alle veebedrijven hun vergunning hebben is immers de politieke speelruimte weg. Met acceptatie van de PAS wordt veel weg gegeven op basis van magere ambities en zachte afspraken. Ondertussen loopt de huidige provinciale vergunningverlening en -handhaving van de Natuurbeschermingswet helemaal uit de hand.

Na uitvoerig doorgepraat te hebben over de verschillen in aanpak, kwamen we ook tot gedeelde zorgen. Alle organisaties vinden de stikstofproblematiek een groot probleem. Hoewel het een lastig vraagstuk is om bij een groot publiek onder de aandacht te brengen, heeft Natuurmonumenten aangegeven dat ze daar meer aandacht aan zal geven. Verder blijken sommige lokale afdelingen van Natuurmonumenten op dezelfde onderwerpen actief te zijn als de opstellers van de brief en afgesproken is om die partijen met elkaar in contact te brengen. Er is afgesproken over een half jaar opnieuw om de tafel te gaan zitten. Natuurmonumenten zal daartoe het initiatief nemen. We begrijpen natuurlijk dat een grote organisatie als Natuurmonumenten een mammoettanker is, die je niet zomaar van koers doet veranderen, maar we hebben duidelijk wat beweging aan het stuur gezien, dus ons signaal is opgevangen.

 

.

Ologo NVWAp 30 september 2014 organiseerde de NVWA (de Nederlandse Voedsel en Warenautoriteit) een debat over de waarde van toezicht. Een netwerkbijeenkomst voor genodigden in de Rode Hoed in Amsterdam. Natuurlijk is het eervol dat Leefmilieu daar ook voor uitgenodigd was.

Drie stellingen die te maken hebben met het werk van de NVWA stonden centraal. Een ervan ging over het recht op informatie, zoals bekend ook een van de speerpunten van Leefmilieu. Voluit luidde de stelling als volgt: “de burger heeft recht op alle toezichtsinformatie van de overheid”.

Het leek ons een open deur, maar toch volgde er een fel debat, waarbij medewerkers van bedrijven en ook van de NVWA veel bezwaren opperden. Het meest verbazende bezwaar was nog wel dat burgers niet alles kunnen begrijpen. Terecht riep dat bezwaar veel verzet op, want hoezo geef je de informatie niet vrij omdat sommigen het misschien niet begrijpen? Er zijn toch altijd mensen die het wel begrijpen  en die het willen weten. Verder blijkt uit onze ervaringen dat veel mensen heel goed in staat zijn zich in iets te verdiepen, als ze het belangrijk vinden.

Uiteindelijk bleek er gelukkig grote overeenstemming over het principe dat de burger het recht geeft op alle toezichtsinformatie. Nu nog het overwinnen van de vele praktische bezwaren, die in het debat door de tegenstanders naar voren werden gebracht.
 

Bekijk hier het complete verslag van de NVWA

 

.

10 september 2014. Natuurmonumenten legitimeert door haar stilzwijgen massale illegale uitbreidingen van duizenden veebedrijven. Dit stelt Leefmilieu vandaag, samen met 46 andere organisaties, in een brief aan Vereniging Natuurmonumenten.

De organisaties spreken in de brief hun onvrede uit omdat Natuurmonumenten geen stelling neemt tegen de ernstige natuurschade veroorzaakt door illegale veehouderijbedrijven. Vereniging Natuurmonumenten heeft als grootste natuurorganisatie en vaste gesprekspartner van de overheid de plicht hierover stevig bij de overheid aan de bel te trekken. Door dit na te laten legitimeert zij het gedoogbeleid van de overheid rond de illegale vee-uitbreidingen zonder geldige natuurbeschermingswetvergunning.

 

De 47 organisaties maken zich grote zorgen over ernstige natuurschade door de Nederlandse veehouderij. In de afgelopen 10 jaar hebben duizenden bedrijven illegaal uitgebreid zonder de vereiste Natuurbeschermingswet-vergunning. Europese afspraken worden massaal aan de laars gelapt. Van de provincie Utrecht is bijvoorbeeld bekend dat het om ongeveer 250 bedrijven gaat, in Friesland om 250 tot 400 en in Drenthe mogelijk om 1.000 bedrijven.

 

Natuurmonumenten is de grootste en belangrijkste natuurbeheerder van Nederland. Zij heeft de verantwoordelijkheid voor 100.000 hectare natuur, en is een vaste gesprekspartner van de overheid. Met het zwijgen van Natuurmonumenten heeft de overheid een excuus om de andere kant op te kijken bij illegale uitbreidingen. Vereniging Natuurmonumenten wordt opgeroepen de landelijke, provinciale en gemeentelijke overheden die hiervoor verantwoordelijk zijn stevig aan te spreken.

 

Lees hier de brief aan Natuurmonumenten

 

.

Augustus 2014. In het tweede jaar van registratie van milieugerelateerde gezondheidsklachten door Leefmilieu, hebben nog meer mensen onze website weten te vinden. Het totaal aantal registraties in 2013 was 264 ten opzichte van 179 in 2012.

 

Het grootste gedeelte van de meldingen ging ook in 2013 over laagfrequent geluid en houtstook. Overlast door laagfrequent geluid geeft een breed scala aan gezondheidsklachten, waarbij slecht slapen, vermoeidheid en stress het meest genoemd worden. Kenmerkend voor deze problematiek is dat het individuen treft, dat  de mensen vaak hun totale  woongenot verliezen en zich in hun eigen huis niet meer veilig voelen wat betreft hun gezondheid. Dit is vaak ook het geval bij gezondheidsklachten als gevolg van houtstook.

 

Het ontbreken van erkenning voor deze problemen en het ontbreken van wetgeving en duidelijke meetmethoden, maakt dat de overlast vaak zeer moeilijk op te lossen is en de melders zich in de steek gelaten voelen. Het eindrapport over 2013 is dan ook naar de betrokken ministeries, de GGD ’s en Gezondheidsraad gestuurd om zoveel mogelijk aandacht te vragen voor zowel de problematiek van laagfrequent geluid als van houtstook. Ook de melders, die dat op prijs stelden, hebben het rapport ontvangen.

 

Bekijk hier de Rapportage gezondheidsklachten door milieu 2013

 

Bekijk hier het actuele overzicht van meldingen

 

.

Augustus 2014. Leefmilieu vraagt samen met groot aantal milieu-organisaties aan Juncker, voorzitter van de Europese Commissie, niet opnieuw een apart hoofd aan te stellen voor het geven van wetenschappelijk advies. Deze post in het verleden bekleed door iemand die niet transparant wilde zijn over de gegeven adviezen en het geven van wetenschappelijke adviezen kan ook beter niet in de hand van een enkele instantie liggen, maar moet op veel plaatsen geïntegreerd worden in het maken van beleid.

Bekijk hier de brief aan de voorzitter van de Europese Commissie (engelstalig)

 

.

15 juli 2014. Zeven stoelen stonden klaar voor de woordvoerders van de zitting bij de Raad van State op dinsdag 15 juli. Dat betekende dat er 6 partijen aanschoven, die beroep hadden aangetekend omdat ze het niet eens waren met het bestemmingsplan voor het industrieterrein Nijmegen West/Weurt: milieu- en bewonersgroepen, bedrijven en de gemeente Beuningen. Eén stoel was gereserveerd voor de woordvoerder van de gemeente Nijmegen.

De rechters hadden op de zitting veel kritische vragen over het plan van de gemeente Nijmegen om in het bestemmingsplan meer zeer vervuilende bedrijven toe te staan. De gemeente Nijmegen bleek er vanuit te gaan dat in de milieuvergunning de milieu-aspecten geregeld zouden worden en dat voor het overige de geluidszone alles in goede banen zou leiden. Op de vraag van de rechters waarom er dan toch milieucategorieën bestaan en waarom die waren toegepast kwam dan ook geen helder antwoord. Ook op de vraag of de overlast voor de mensen die binnen de zone wonen wel onderzocht was, moest de gemeente het antwoord schuldig blijven. Een keer of vijf vroegen de rechters aan de gemeente waarom er toch niet gekozen was voor het bestemmen volgens het huidige gebruik, in plaats van zoveel extra bedrijven van een zware milieucategorie mogelijk te maken. Ook op deze vraag kwam geen antwoord, evenals op de vraag waarom de asfaltcentrale niet aan een maximumproductie was gebonden.

Je weet na zo’n zitting nooit zeker wat de uitspraak van de rechters zal zijn, maar dat de zorgen van de omwonenden aan de orde zijn gesteld, dat is in ieder geval zeker. De uitspraak duurt nog even, de rechter gaf al aan dat de termijn van 6 weken niet gehaald zal worden.

 

.

15 juli 2014. Van oudsher liggen er woonboten in het Maas-Waalkanaal in Nijmegen. Als je de situatie vanuit de lucht bekijkt dan liggen ze feitelijk middenin het industrieterrein, want het industrieterrein strekt zich aan weerszijden van het kanaal uit. Op 15 juli 2014 werd tijdens de zitting van de Raad van State over het bestemmingsplan, een flink deel van de tijd doorgepraat over deze historisch gegroeide situatie. In de eerste versie van het nieuwe bestemmingsplan waren de woonboten positief bestemd (ze mochten daar blijven) maar na de inspraak van de bedrijven vond de gemeente in tweede instantie toch dat het woon- en leefklimaat dermate slecht was, dat ze op termijn daar weg moesten. Juridisch betekent dit dat er een persoonsgebonden overgangsregeling van kracht wordt. Kort gezegd betekent dit dat de personen het recht krijgen om te blijven wonen, maar de woonboten krijgen niet het recht om te blijven liggen wanneer de huidige bewoners vertrekken. De rechters vroegen zich wel af of de gemeente rekening had gehouden met het feit dat de bewoners vaak jonge mensen zijn, die dus nog heel lang in een slecht woon- en leefklimaat wonen en daar dan ook kinderen laten opgroeien. De rechters vroegen dan ook of het niet beter was om de woonboten weg te bestemmen. De bedrijven drongen op de zitting ook aan op het direct wegbestemmen van de woonboten. De gemeente bleek daar niet voor te voelen. Want dat betekent dat de gemeente de bewoners moet uitkopen of een andere ligplaats moet aanbieden.

Zowel de woonbootbewoners als de bedrijven zijn het met de gemeente niet eens, voor de rechters een lastige puzzel om op te lossen. Het duurt nog wel een paar maanden voordat de uitspraak er is. 

 

.

9 juli 2014. Naarmate in een gebied meer van het insecticide imidacloprid gebruikt wordt, neemt de vogelstand sneller af. Dit blijkt uit een onderzoek van de Radboud Universiteit en Sovon Vogelonderzoek Nederland, dat op 9 juli 2014 in het tijdschrift Nature is gepubliceerd.  Spreeuw met snavel vol insekten Het onderzoek betrof algemeen voorkomende insecteneters, zoals de spreeuw en de boerenzwaluw.  Overal waar de hoeveelheid imidacloprid in het oppervlaktewater boven de 20 nanogram per liter komt, nemen deze vogels in aantal af en naarmate de hoeveelheid hoger is, is de afname groter. Hiermee is voor het eerst een verband aangetoond tussen het gebruik van imidacloprid en de achteruitgang van de vogelstand. Het bestrijdingsmiddel wordt al langer in verband gebracht met de afname van het aantal bijen en andere insecten en ongewervelde dieren.

Imidacloprid is voor insecten wel 5000 maal giftiger dan DDT en werkt in op het centraal zenuwstelsel van insecten,  waardoor ze gedesoriënteerd en verlamd raken. Ook remt het middel het immuunsysteem, waardoor het risico op infectieziekten wordt vergroot, zowel bij de insecten zelf als bij de insecteneters, zoals de vogels.

 

Bekijk hier het bericht op de site van de SOVON

Bekijk hier de samenvatting van het artikel in Nature (engels)

 

 

.

9 juli 2014. Imidacloprid is wereldwijd het meest gebruikte insecticide in de landbouw, maar is inmiddels onder meer in Frankrijk verboden. Het wordt gebruikt om zaden en bollen mee te behandelen en voor het spuiten van gewassen in de open lucht en kassen.

Het middel wordt door de plant opgenomen en verspreidt zich dan door de bladeren, de bloemen en de vruchten. Zo is de plant van binnen uit beschermd tegen aantasting door schadelijke insecten. Gevolg is dat alle insecten die van de plant eten zelf besmet raken met imidacloprid. Maar ook de bijen en vlinders die stuifmeel en nectar verzamelen raken besmet, want ook daarin zit het bestrijdingsmiddel.

Omdat imidacloprid goed oplosbaar is in water en niet snel wordt afgebroken, spoelt het ook uit in het grondwater en in het oppervlaktewater. Daar wordt het ook door andere ‘wilde’ planten opgenomen. Onbedoeld raken hierdoor ook de dieren die deze wilde planten bestuiven of er van eten met dit middel besmet. Extra zorgelijk hierbij is dat uit metingen van de waterschappen blijkt dat de wettelijk toegestane norm voor de hoeveelheid imidacloprid in het oppervlaktewater op grote schaal wordt overschreden, tot wel 10.000 keer meer dan de norm toestaat.

 

Bron kaartje: Artikel van Radboud en Sovon in Nature

 

.

zoekgebied schaliegasJuni 2014. In Den Haag wordt hard gewerkt aan een ‘Structuurvisie Schaliegas’ voor heel Nederland – een plan wat aangeeft op welke plaatsen in Nederland mogelijk schaliegasboringen kunnen plaatsvinden.
Leefmilieu is tegen de boringen naar schaliegas. De winning van schaliegas heeft grote risico’s voor de gezondheid van mens en milieu door vervuiling van water, lucht en bodem, en door aantasting van landschap en natuur. Verder wordt het klimaatprobleem erdoor verergerd.

 

 


Tegen de boringen naar schaliegas kon u tot 9 juli 2014 een zienswijze indienen bij het ministerie van Economische Zaken.


Bekijk hier de zienswijze van Leefmilieu
Klik hier voor de website van Schaligasvrij Nederland

 

.