De vereniging Leefmilieu is een onafhankelijke milieuorganisatie die zich inzet voor een groen en gezond leefmilieu. Onze kenmerken zijn: grote milieudeskundigheid en samenwerking met bewonersgroepen in heel Nederland.


Op deze website informeren we je over onze activiteiten. Wil je op de hoogte blijven, abonneer je kosteloos op onze nieuwsb rief  of  word lid.
 

actueel (kop)

Milieu- of gezondheidsklacht melden

Onderwerpen:

Mob-zonnetjeMobilisation roept de Nederlandse regering op om niet in beroep te gaan in de Klimaatzaak, maar werk te maken van maatregelen tegen klimaatverandering. De organisatie is een Klimaatpetitie gestart om zo veel mogelijk Nederlanders te mobiliseren. Mobilisation wil dat de regering de eis van de rechter – 25 % CO2-reductie in 2020 – uitvoert zonder tijd te verspillen aan procedures.
 

Lees hier het persbericht van Mobilisation


Klik hier om de petitie te tekenen
 

.

10 augustus 2015. De tientallen beroepszaken die MOB en de vereniging Leefmilieu in Utrecht winnen over de natuurbeschermingswet worden uiteraard ook besproken in de media. Daarbij bagatelliseert de provincie Utrecht de uitspraken. Dat is nog wel te begrijpen, want niemand verliest graag. Maar daarbij vliegt de projectleider uit de bocht en stelt dat alle ten onrechte vergunningen waartegen Leefmilieu en MOB geen bezwaar hadden gemaakt toch maar mooi definitief zijn geworden.

Citaat uit Nieuwe Oogst van 24 juli 2015: “Van een mislukking van de depositiebank wil de projectleider niet spreken. ‘Sinds 2011 zijn er voor ongeveer 350 bedrijven met saldo uit de depositiebank uitbreidingen mogelijk gemaakt waarvoor onherroepelijke vergunningen gelden.’ Provincie Utrecht heeft in haar stikstofbeleid in totaal 1.200 onherroepelijke vergunningen verleend, met en zonder de depositiebank. De recente uitspraak van de Raad van State heeft hier geen invloed op. 'Het Utrechtse beleid heeft daarmee voor een groot aantal bedrijven uitbreidingen mogelijk gemaakt', aldus Van de Poll.

Het lijkt erop dat de natuurbeschermingsvergunningen voor de provincie Utrecht meer een middel zijn geweest om uitbreidingen van bedrijven mogelijk te maken, dan een middel om de natuur te beschermen. Deze praktijk vraagt wel om een onderzoek.En mocht u zich afvragen, wie ziet er eigenlijk toe op een goede vergunningverlening? Het antwoord is niemand. Dus als wij als vereniging samen met MOB geen beroep hadden ingesteld dan was dit niet eens aan het licht gekomen.

Wij zijn boos over de bovengenoemde uitspraken in de media en daarom er is namens MOB en Leefmilieu hierover een brief naar de Provinciale Staten van Utrecht gestuurd.

Klik hier om de brief te lezen.

 

.

Kaartje schaliegas28 juli 2015. In 2014 heeft Leefmilieu, samen met heel veel organisaties, zienswijzen ingediend tegen de plannen van de overheid om naar schaliegas te boren. Op 28 juli 2015 is van het kabinet het bericht gekomen dat de plannen worden uitgesteld en dat commerciële opsporing en winning van schaliegas de komende 5 jaar niet aan de orde zijn. Vergunningen worden ook niet verlengd. Dat is goed nieuws. Dit betekent niet dat schaliegas definitief uit beeld is, maar wel dat er voorlopig sprake is van uitstel en mogelijk ook van afstel. De planMER schaliegas zal begin 2016 ter inzage worden gelegd.

 

Lees hier de brief over het kabinetsbesluit schaliegas

 

.

Atalata van opzij op klimop15 juli 2015. Zoals bekend hebben we in Nederland een zeer groot aantal landbouwhuisdieren, meer dan enig ander land in Europa. De door deze dieren veroorzaakte mest geeft grote natuurschade door de ammoniakemissies. Om te zorgen dat de natuur beschermd wordt, krijgen veehouders een natuurbeschermingswetvergunning om de ammoniakuitstoot te reguleren. De provincies verlenen dergelijke vergunningen. In Utrecht had de provincie daarvoor een banksysteem bedacht: de toename van de emissie van ammoniak bij bedrijfsuitbreidingen kan door die bank gecompenseerd worden door de afname van emissies ten gevolge van bedrijfssluitingen op een andere plek. De vereniging Leefmilieu en MOB waren het met de opzet van deze bank oneens en gingen in beroep bij de Raad van State. Op veel punten was de Raad van State het met onze bezwaren eens. De provincie Utrecht stelde dat de bank gestart was op 12 juli 2010, maar de provincie kon dat volgens de Raad van State niet hard maken. Op 12 juli 2010 was er hooguit sprake van vage plannen. Omdat er wel ingetrokken vergunningen uit 2010 in de bank werden opgenomen, heeft de bank ‘onechte emissies’ als positief saldo geboekt. Ook werden er vergunningen verleend zonder dat duidelijk werd welke ingetrokken vergunning daar tegenover stond. De ingebrachte stakende bedrijven waren niet controleerbaar. Bovendien was door deze aanpak van de provincie Utrecht niet uit te sluiten dat lokaal de natuur zou worden aangetast.

Deze uitspraak volgt op eerdere vernietigende uitspraken over salderingsbanken in de provincies Noord Brabant en Gelderland. Utrecht was de laatste provincie die een salderingsbank in stand wilde houden. Deze uitspraak is ook van belang vanwege de PAS. Immers, de salderingsbank is in essentie identiek aan de werksystematiek van de PAS.

De uitspraak van 15 juli 2015 raakt veel van de beroepen die door ons zijn ingesteld.

Klik hier om de uitspraak te lezen.

 

.

15 juli 2015. Leefmilieu en MOB hebben in Utrecht tegen talloze uitbreidingen van de intensieve veehouderij bezwaar aangetekend vanwege de manier waarop de Natuurbeschermingswetvergunningen zijn verleend. De provincie Utrecht vond dat alle stikstoftoenames onder de grens van 0,051 mol N/ha/jr zonder beperking vergund konden worden. Dat werd door Leefmilieu en MOB met kracht weersproken, omdat daarmee het merendeel van de deposities zijn gemoeid. Deze redenatie van de provincie is nu van tafel met deze gewonnen beroepszaken bij de Raad van State. De stikstoftoenames moeten, ook volgens de Raad van State, in alle gevallen getoetst worden op hun effecten voor de natuur. De provincie Utrecht krijgt 6 maanden de tijd om wel een juist besluit te nemen.

Alleen als er een zitting is geweest publiceert de Raad van State de uitspraak. In alle overige gelijkluidende gevallen is er geen zitting en wordt er alleen een brief gestuurd, waarin naar de eerdere uitspraak wordt verwezen. Dus lang niet van alle zaken die we gewonnen hebben zijn de uitspraken op internet te vinden.

Lees hier de uitspraak van de Raad van State waarin deze beslissing uitgebreid wordt toegelicht.

 

.

De puinbreker van DURA Vermeer op het industrieterrein van Nijmegen veroorzaakt geluidsoverlast en overdekt de overburen zo nu en dan met een laagje stof. Het is dan ook niet te verbazen dat deze overburen en de omliggende wijk aandrongen op betere handhaving. DURA Vermeer nam daarop maatregelen om de geluidsoverlast te verminderen door containers tussen de geluidsbron (de breker) en de buren te zetten. Dat hielp behoorlijk voor het geluid, maar nog niet voor het stof. Om een draagvlak voor een oplossing te krijgen startte de gemeente Nijmegen een mediationtraject. In meerdere bijeenkomsten werden de kaders voor het overleg afgesproken en een kleine werkgroep boog zich over de stofproblematiek. Met veel gezond verstand en de kennis van zaken van bedrijf, overheid en Leefmilieu kwam een voorstel tot stand waarin een andere indeling van het terrein het uitgangspunt vormt. In de nieuwe situatie zal ook niet meer vanuit grote hoogte gestort worden en zullen de wielen van de vertrekkende vrachtwagens beter van stof ontdaan worden om zo te voorkomen dat het slib naar de weg versleept wordt en daar verwaaid. Het voorstel gaat het uitgangspunt vormen voor de nieuwe vergunning, die in het najaar gepubliceerd zal worden.

 

Bekijk hier het voorstel: Onderzoek naar mogelijke oorzaken en maatregelen tegen stofhinder

 

.

Op 24 juni 2015 hield Marga Jacobs, voorzitter van Leefmilieu, een presentatie over het burgerperspectief op meten. Ze presenteerde voor allemaal experts uit het hele land op een bijeenkomst georganiseerd door Geonovum. Veel waarden over fijnstof, stikstofoxide of ammoniak in de lucht komen tot stand door berekeningen en vaak blijkt dat burgers graag willen dat er niet alleen berekend wordt, maar ook gemeten. En het liefst doen ze dat zelf. Nu is meten technisch en duur, tenminste als je het goed wilt doen. Het goed meten van de luchtkwaliteit, zoals dat op dit moment door het RIVM wordt uitgevoerd voor heel Nederland, kost ieder jaar miljoenen. Op de onderstaande foto’s is een van die meetstations te zien in Nijmegen. Het ziet eruit als een flink tranformatorhuis met allerlei meetapparatuur op het dak. Daarbinnen wordt de ruimte koel gehouden en draaien volautomatisch de machines die bijvoorbeeld de lucht op filters verzamelen.meetstation Nijmegen

Maar de ontwikkelingen op meetgebied staan niet stil en de apparaten worden steeds kleiner en kleine sensor meetstationgoedkoper. Het kleine ronde zwarte doosje vol met sensoren, op de foto hiernaast, kan ook heel veel meten en kost maar 350 euro. Het is natuurlijk hoopgevend dat zulke mogelijkheden binnen ieders bereik komen. De waarden gemeten met zulke goedkopere apparaten moeten natuurlijk wel voldoende betrouwbaar zijn. Dat wordt onderzocht door de Radbouduniversiteit, samen met, onder andere, de gemeente Nijmegen. Een van Nederlands beroemdste rotondes staat centraal in het experiment: het Keizer Karelplein in Nijmegen. Op verschillende afstanden en windrichtingen van dit plein worden 30 van zulke kleine meetapparaten opgesteld.

 

Als, over ruim een jaar, de metingen voldoende betrouwbaar blijken te zijn, komt het zelf meten door burgers dichterbij. Dat er behoefte aan is heeft Leefmilieu in haar presentatie op 24 juni aan de experts toegelicht met voorbeelden: over fijnstof, maar ook over pesticiden, en laagfrequent geluid. Mensen hebben sterk de behoefte om zelf te meten, ook omdat ze willen controleren of hun zorg terecht is, voordat ze de overheid en anderen gaan alarmeren. Dat het RIVM toch nog lang niet kan stoppen met meten is ook wel belangrijk om te beseffen: hoe meer mensen in Nederland zich met meten gaan bezighouden hoe belangrijker het is dat er een gouden standaard blijft bestaan om de zelfgemeten waarden mee te kunnen vergelijken.

 

Bekijk hier de presentatie van Leefmilieu

 

Mocht u bij de eersten willen horen die zelf met het meten aan de slag gaan dan kunt op 7 oktobereen eigen sensor gaan bouwen en veel meer leren over meten.
Geonovum organiseert dan namelijk een bijeenkomst in Nijmegen voor iedereen die daar belangstelling voor heeft.

 

Meer informatie op: http://www.geonovum.nl/onderwerp-artikel/do-it-yourself-event

 

.

Button_Petitie tegen stankDe burgergroep Max5odeur organiseert een petitie om de Tweede Kamer te vragen de geurnormen in het buitengebied bij te stellen naar maximaal 5 odeur voor het buitengebied en maximaal 2 odeur voor de bebouwde kom. Daarbij dienen dan wel alle geurbronnen meegeteld te worden.

 

Teken op: http://www.max5odeur.nl/

 

.

Juni 2015. ‘Het is een aanhoudende nachtmerrie, waaruit ontwaken vrijwel onmogelijk lijkt’. Een citaat dat de vele verhalen van melders over laagfrequent geluid krachtig samenvat. Ook in 2014, het derde jaar van melden van milieugerelateerde gezondheidsklachten, zien we dat het overgrote deel van deze meldingen over laagfrequent geluid gaat. 393 meldingen zijn er in 2014 gedaan, waarvan 302 over laagfrequent geluid. Overlast door luchtvervuiling, geur en een stijgend aantal meldingen over elektromagnetische straling, bepalen verder het beeld van de milieuklachten in 2014. De milieuoverlast veroorzaakt onder meer concentratieproblemen, slecht slapen, Milieuoverlast_2012-2014vermoeidheid en hoofdpijn. Het treft mensen in hun eigen huis, er is geen ontkomen aan, en dit veroorzaakt veel stress.

 

In enkele gevallen lukt het melders met aanhoudende inzet en bundeling van krachten om enige beweging te krijgen in de betrokken instanties, maar veel te vaak ontbreekt het nog aan herkenning en erkenning van de serieuze problemen. Niet zelden werd als ‘oplossing’ gesuggereerd dat men maar moet verhuizen, een klap in het gezicht van de betrokkenen.

 

De roep om wet- en regelgeving en goede methoden om (zelf) de overlast te meten blijft. Ook dit jaar sturen wij de rapportage naar GGD’en, Gezondheidsraad, ministeries en andere relevante (overheids)instanties met een indringend verzoek om stappen te nemen en de problemen op de agenda te zetten.

 

Bekijk hier de Rapportage gezondheidsklachten door milieu 2014

 

Bekijk hier het actuele overzicht van meldingen

 

.

6 mei 2015. Tussen 1945 en 1967 is veel munitie gedumpt in de Oosterschelde. Deze dump is omgeven door onzekerheden:

 

- Onzeker wat is gestort is (variërend van mitrailleurkogels, granaten tot vliegtuigbommen

   waaronder brandbommen, eventueel ook gifgasgranaten)

- Onzeker hoeveel is gestort (er worden hoeveelheden genoemd van 30.000-85.000 ton,

   (enkel van ca. 20.000 ton, gestort in de jaren 60 is enige stortadministratie bekend)

- Onzeker wie het heeft gestort (geallieerden tijdens en direct na WOII,

   verschillende instanties Nederlandse rijksoverheid).

 

In de zitting bij de Raad van State op 6 mei ging het over de risico's. Duidelijk is dat de hulzen van de gestorte munitie vroeger of later geheel zodanig geërodeerd zullen zijn dat de inhoud van de munitie volledig vrijkomt in het watermilieu. Welke gevolgen heeft het vrijkomen van kruit, wit fosfor en overige inhoud voor de leefkwaliteit van mensen en dieren? Is met het vrijkomen van die stoffen een zodanig risico gemoeid dat opruimen noodzaak genoemd moet worden? Er is geen acuut gevaar, maar over de effecten op de lange termijn is veel onduidelijk. Moet dit niet onderzocht worden? De provincie vindt optreden niet nodig. De vereniging Leefmilieu vindt het erg jammer dat de provincie nu op het standpunt staat dat er geen risico is terwijl ze 10 jaar geleden hard bij Defensie aan de bel heeft getrokken om tot maatregelen te komen. Die zijn toen tot teleurstelling van de provincie geweigerd. Het wekt verbazing dat de provincie nu bij de rechter zegt dat er niets hoeft te gebeuren.

 

Lees hier onze uitgebreide stellingname.

 

.

Op 24 april gaf Johan Vollenbroek een presentatie waarin hij inging op de PAS (Programma Aanpak Stikstof) waarop Leefmilieu en MOB zienswijzen hebben ingediend. Teveel stikstof betekent een aanslag op de natuur, vooral op arme zandgronden. En juist op die arme zandgronden staan veel bedrijven met intensieve veehouderij die deze stikstof produceren. Op dit moment zorgen Natuurbeschermingswetvergunningen ervoor die bedrijven niet kunnen uitbreiden, als dat nadelig is voor de omringende natuur. Maar de PAS (Programma Aanpak Stikstof) die binnenkort van kracht wordt moet daar verandering in brengen. Deze aanpak moet zorgen dat er ontwikkelruimte komt zoals Johan Vollenbroek uitlegt: “ontwikkelruimte betekent concreet ruimte voor uitbreidingen”. Verder komt er geld voor maatregelen om de nadelige effecten voor de natuur enigszins te verminderen, zoals de waterstand verhogen en afplaggen. Op dit moment is Nederland een van de meest vervuilde plaatsen in Europa als het gaat om stikstof. Johan Vollenbroek: “de ambities van de PAS zijn veel te laag, men streeft naar een reductie van 10% over 15 jaar”. Het is dus niet te verbazen dat Johan Vollenbroek, die behalve bestuurslid van Leefmilieu ook voorzitter is van MOB, samen met andere deskundigen een stevige inspraakreactie heeft opgesteld. Al was dat eigenlijk bijna niet te doen. Johan Vollenbroek: “ga er maar aanstaan, je krijgt 6 weken de tijd om een reactie te schrijven op 5000 pagina’s. Gelukkig blijken anderen, zoals de MER-commissie, het voor een groot deel met ons eens te zijn, dus misschien gaat de minister wel luisteren”.

 

Bekijk hier de hele inspraakreactie van MOB

Bekijk hier de inspraak van leefmilieu

 

 

.

Op dinsdag 24 maart 2015 vonden er in Den Haag diverse zittingen van de Raad van State plaats waarbij het beleid van de provincie Utrecht t.a.v. de intensieve veehouderij centraal stond. Het ging om zaken waarbij Leefmilieu en MOB bezwaar maken tegen de vele aan veehouders toegekende uitbreidingsvergunningen. De organisaties maken zich grote zorgen over de gevolgen van de ammoniakuitstoot voor de kwaliteit van de Natura 2000-gebieden, in Utrecht en andere provincies.
Bij de zittingen ging het niet om het recht van de provincie om vergunningen voor bedrijfsuitbreidingen toe te kennen, maar om de vraag of dat op de juiste wijze wordt gedaan. De provincie vindt dat alle toenames onder de grens van 0,05 mol/ha sowieso vergund kunnen worden. Dat wordt door MOB en Leefmilieu zwaar betwist, aangezien daarmee cumulatief het merendeel van de deposities is gemoeid. Ook kwam het systeem van de Utrechtse depositobank uitgebreid aan de orde. Hierbij wordt de toename van de emissie van ammoniak bij bedrijfsuitbreidingen en nieuwe vestigingen op de ene plaats gecompenseerd door de afname van emissies ten gevolge van bedrijfssluitingen op een andere plek. Maar er is onduidelijkheid over de precieze datum en wijze van instelling van de Utrechtse depositobank. De bank is feitelijk gevuld met verdwenen vergunningen, die nu ineens hergebruikt kunnen worden. Onduidelijk is ook, hoe de stalgroottes werden en worden bepaald. Dit geeft weer onzekerheid over het aantal te houden dieren en de ermee gemoeide emissies. Verder worden er in het gebruikte rekenmodel steeds nieuwe gegevens ingevoerd. Door de verandering van de cijfers, met inkomende en uitgaande emissiewaarden (van het ene bedrijf naar het andere) lijkt de koppeling met de werkelijke emissies in een gebied verloren te zijn gegaan. Voor derden is het nauwelijks of niet mogelijk de gebruikte cijfers na te rekenen. Mocht de Raad van State het eens zijn met de namens MOB en Leefmilieu aangevoerde argumenten, dan kan dit paal en perk stellen aan het huidige provinciale vergunningenbeleid. De Raad van State doet uitspraak over twaalf weken.

 

.

24 februari 2015. De gemeente Nijmegen en de GGD Zuid-Gelderland hebben het ministerie gevraagd om een landelijke normering voor laagfrequent geluid. De overlast van laagfrequent geluid treft 2,5 procent van de bevolking en zonder normering kan er niet of nauwelijks gehandhaafd worden.
Leefmilieu heeft samen met de Stichting Laagfrequent geluid een  brief gestuurd naar het ministerie van Infrastructuur en milieu om dit verzoek te ondersteunen. Beide organisaties weten uit alle telefoontjes en meldingen heel goed wat een adequate aanpak tot nu toe in de weg staat, zoals bijvoorbeeld de ontbrekende kennis bij handhavers en artsen. Beroepsbeoefenaren die vaak niet weten dat, ook als zijzelf laagfrequent geluid niet kunnen horen, er toch sprake kan zijn van een milieuprobleem. Dit betekent dat ook in de gevallen waarin sprake is van een duidelijke veroorzaker, de bron toch niet wordt opgespoord. En als die bron in een enkel geval toch achterhaald is, heeft de lokale overheid onvoldoende middelen om te handhaven. Kortom het is hoog tijd dat er landelijke kaders komen om dit probleem aan te pakken.

 

Lees hier de brief van Leefmilieu en de Stichting Laagfrequent geluid

Lees hier de brief van de gemeente Nijmegen en de GGD Zuid-Gelderland

 

Ook de Vereniging Behoud de Parel ondersteunt deze actie.
Lees hier de brief van de Vereniging Behoud de Parel

 

 

.

4 februari 2015. In een zaak aangespannen door MOB en de vereniging Leefmilieu, heeft de Raad van State bepaald dat het beweiden van het vee en het uitrijden van mest meegenomen moeten worden in de beoordeling van de milieubelasting van een bedrijf in Weert. De provincie, in dit geval de provincie Limburg, kan er niet zonder onderzoek vanuit gaan dat deze activiteiten zonder negatieve effecten voor de omliggende natuur zijn. Zowel bij het beweiden als bij het uitrijden van mest komt immers ammoniak vrij en de stikstof hieruit kan een negatief effect hebben op de al zwaar belaste natuur in de omgeving. Door deze uitspraak moet een bron van vervuiling, die tot  nu toe niet werd meegenomen in de  natuurbeschermingsvergunning, voortaan meegeteld worden bij het bepalen van de totale uitstoot van het bedrijf. MOB en de vereniging Leefmilieu zijn al sinds 2012 bezig om de provincie van dit standpunt te overtuigen. Al eerder had de provincie Limburg op dit punt ongelijk gekregen van de rechter. Zie hiervoor de uitspraak van de Raad van State van 11 december 2013. Nu wordt het tijd dat de provincie haar verantwoordelijk neemt.


Bekijk hier de uitspraak van de Raad van State van 4 februari 2015

 

.

18 februari 2015. De natuur in Nederland lijdt onder een teveel aan stikstof. De overheid komt daarom met een nieuwe aanpak van dit probleem. Dit ontwerp Programma Aanpak Stikstof (PAS) ligt nu in de inspraak. Leefmilieu heeft hierop zienswijzen ingediend, die samengevat kunnen worden als “Stop met het dweilen met de kraan open”.

 

Het probleem is nu al dat er in de meeste natuurgebieden teveel stikstof uit de lucht komt: de deskundigen hebben het dan over de stikstofdepositie. Stikstof komt uit de lucht en planten nemen die op en er gaan vervolgens teveel en ongewenste planten groeien.  Denk aan bijvoorbeeld brandnetels; die zijn dol op stikstof. De meest waardevolle planten verdwijnen juist omdat ze niet tegen die grote hoeveelheid stikstof kunnen.

 

In het PAS wordt er  van uitgegaan dat maatregelen als plaggen, maaien en afvoeren het probleem kunnen oplossen, in plaats van dat er geprobeerd wordt het probleem bij de bron aan te pakken. Deze bron is in de meeste gevallen de intensieve veehouderij. Dus in plaats van de uitstoot van de stallen een halt toe te roepen moeten machines de natuurgebieden in om daar  planten af te voeren. En dat moet niet één keer, maar regelmatig.  Hierbij is ook afgestapt van het aloude principe de vervuiler betaalt, want niet de vervuiler, maar de belastingbetaler betaalt namelijk de rekening. De maatregelen voor de natuur, die ook wel “herstelmaatregelen” worden genoemd, worden namelijk opgebracht  door de belastingbetaler en niet door de veroorzaker. Kortom PAS is dweilen met de kraan open, terwijl de oplossing zo simpel is: verminder de veestapel!

 

Bekijk hier de onze zienswijze

Klik hier om meer over de PAS te lezen

 

.

Het handboek elektrostress, geschreven door Hugo Schooneveld van de stichting elektrohypersensitiviteit (EHS), is een zeer gedetailleerd naslagwerk over elektromagnetische velden. In 17 hoofdstukken belicht Hugo alle facetten van elektrostress, onder meer: de natuurkundige aspecten, gezondheidsproblemen, meten, bronnen, preventie, de visie van vele deskundigen en mogelijke maatregelen om blootstelling te verminderen. Een prima boek voor de geïnteresseerde lezer om een diepgaand beeld te krijgen van de problematiek; voor een gehinderde die snel wat meer wil begrijpen over elektrostress wel wat diepgaand en technisch.

Wij juichen het toe dat het boek geschreven is en dat de stichting EHS met haar website en andere activiteiten het onderwerp onder de aandacht brengt en mensen ondersteunt. Het aantal meldingen van overlast van elektromagnetische straling neemt ook op de website van Leefmilieu namelijk toe.

 

Elektrostress Handboek – Leren omgaan met ziekmakende elektromagnetische straling – Hugo Schooneveld (29,95)  www.stichtingehs.nl

 

.

14 januari 2015. Leefmilieu vraagt in een persoonlijke mail aan alle Nederlandse leden van het Europese Parlement geen vertraging toe te staan voor de onderhandelingen over de 'National Emissions Ceilings' (NEC). Deze nationale emissieplafonds zijn van groot belang voor de luchtkwaliteit en dus voor de gezondheid van alle Europese burgers.

 

Lees hier de mail van leefmilieu

 

.

14 januari 2015. Tijdens de burgerronde van de Gemeente Nijmegen heeft Leefmilieu gepleit voor strenger beleid om de overlast door houtstook tegen te gaan. Het onderwerp stond op de agenda van de burgerronde omdat Groen Links een motie had ingediend voor krachtiger beleid. Een steeds groter aantal mensen heeft last van houtstook van buurtgenoten. Ze kunnen hun eigen huis niet meer luchten, en krijgen gezondheidsklachten zoals hoofdpijn en hoesten. De Gemeente Nijmegen wil deze problematiek aanpakken met communicatie en voorlichting, maar Leefmilieu pleit voor:

  -  Strengere regels bij bouw en verbouw

  -  Verbod stoken bij windstil en mistig weer

  -  Landelijke normen voor emissie van houtkachels

  -  Ontkrachten van de  illusie van duurzaamheid van houtstook

Helaas is er nog onvoldoende draagvlak bij de Nijmeegse politiek om tot strenger beleid over te gaan, maar het is goed dat het onderwerp op de agenda staat en aandacht krijgt.

 

Lees hier de inspraak van leefmilieu

 

.

24 december 2014. In Amsterdam hebben twee mensen die veel last hebben van trillingen en laagfrequent geluid in hun woning, de gemeente Amsterdam gevraagd om een gespecialiseerd bureau opdracht te geven om te komen meten. Inspecteurs van de gemeente waren komen kijken, maar hadden geoordeeld dat de twee nabijgelegen bedrijven de oorzaak niet konden zijn. De rechtbank van Amsterdam oordeelde echter dat op basis van de Meet en beoordelingsrichtlijn B “Hinder voor personen in gebouwen” voor het meten van trillingshinder een gespecialiseerd bureau moet worden ingeschakeld. De rechter betrok in de uitspraak het oordeel van de ingeschakelde expert dat er meerdere bronnen van laagfrequent geluid kunnen zijn en dat nu niet duidelijk is of die allemaal onderzocht zijn. Deze uitspraak geeft wat hoop voor iedereen die het voor elkaar probeert te krijgen dat gemeenten met kennis van zaken trillingen laten meten. Wat nog duidelijk moet worden is of in alle gevallen laagfrequent geluid met zo’n handhavingsverzoek gemeten zal moeten worden. Maar deze eerste uitspraak ligt er nu en dat is hoopvol.

Bekijk hier de uitspraak van de rechtbank van Amsterdam

 

.

Puibreker_Dura22 december 2014. De puinbreker van Dura Vermeer in Nijmegen krijgt een nieuwe milieuvergunning. In de oude milieuvergunning uit 2011 was de verplichting opgenomen tot het oprichten van geluidscherm van vijf meter hoogte rond de puinbreker. Dit geluidsscherm blijkt er echter nooit gemaakt te zijn. Dura Vermeer stelde dat het bedrijf vanwege bedrijfstechnische en logistieke redenen hier niet aan kon voldoen. Er was echter een handhavingsverzoek voor nodig om dit in een nieuwe vergunning drie jaar later officieel te gaan regelen. In de eerste versie van de nieuwe ontwerpvergunning werden nog puinhopen van 9 meter hoogte als geluidsafscherming voorgeschreven. Het bedrijf vond dit te hoog. Daarom is die ontwerpvergunning weer ingetrokken. In de tweede ontwerpvergunning zijn de voorgestelde geluidschermen drie meter hoog. De betrokken organisaties die samen met 158 omwonenden zienswijzen indienden, vinden deze versoepeling niet acceptabel. Ook vragen zij zich af of de bestrijding van stofoverlast wel voldoende is. De afgelopen jaren hebben buurbedrijven namelijk flink geklaagd over stofoverlast van de puinbreker.

Wij zijn zeer teleurgesteld dat een oude vergunning, die zwaar is bevochten door de omwonenden samen met Leefmilieu, in de praktijk helemaal nooit geïmplementeerd blijkt te zijn geweest. Het kan toch niet zo zijn dat de burgerparticipatie zich ook moet gaan uitbreiden tot de milieuhandhaving?

 

Bekijk hier de zienswijze van de omwonenden

Bekijk hier de zienswijze van GNMF en Leefmilieu

 

.

17 december 2014. De Raad van State heeft het beroep van de GNMF, Leefmilieu en bewonersorganisaties tegen de actualisatie van het bestemmingsplan bedrijventerrein Kanaalhavens te Nijmegen deels gegrond verklaard. De Raad van State stelt dat er in het bestemmingsplan ten onrechte geen maximum is gesteld aan de productie- en verwerkingscapaciteit van de asfaltcentrale aan de Energieweg en de bijbehorende puinbreker. De gemeente Nijmegen heeft onvoldoende gemotiveerd dat met een onbeperkte capaciteit van de asfaltcentrale en de puinbreker een aanvaardbaar woon- en leefklimaat is gegarandeerd voor de nabij gelegen woningen. Dit onderdeel van het bestemmingsplan is vernietigd. Er zal voor dit onderdeel een nieuwe bestemmingsplanprocedure moeten worden gestart. Daarbij dient de uitspraak van de Raad van State te worden meegenomen. De GNMF en Nijmeegse organisaties zijn erg blij met dit deel van de uitspraak.
De opschaling van het binnenste gedeelte van het bedrijventerrein met bedrijven met een zwaardere milieucategorie is volgens de Raad van State wel toegestaan. GNMF en Leefmilieu verzochten in hun beroep om te volstaan met de bestaande bedrijven een individuele maatbestemming te geven en zo de huidige bestemmingen vast te leggen. Dit vanwege de reeds bestaande, hoge milieudruk voor Weurt en de Nijmeegse wijken (onder meer de wijk Hees). Door maatbestemmingen zou de gemeente beter rekening kunnen houden met een aanvaardbaar woon- en leefklimaat. Dit verzoek is helaas niet toegekend door de Raad van State. Tijdens de zitting van de Raad van State is de gemeente Nijmegen op dit onderdeel zeer kritisch bevraagd. Dit heeft echter niet geleid tot een uitspraak die meer rekening houdt met een goed en gezond leefmilieu voor de omringende wijken. Het dorp Weurt ligt op bijvoorbeeld op 350 meter van dit middengedeelte van het industrieterrein.
De GNMF had samen met Nijmeegse bewoners- en milieuorganisaties (Leefmilieu, Dorpsbelang Hees en Weurt+) en de gemeente Beuningen beroep aangetekend tegen de verzwaring van het bestemmingsplan bedrijventerrein Kanaalhavens Nijmegen.

 

Klik hier om de hele uitspraak van de Raad van State te lezen.

 

Deel-Industrieterrein_Nijmegen

 

.

.

9 december 2014. In de jaren zestig is 30 miljoen kilo munitie gedumpt in de Oosterschelde, vlak bij Zierikzee. Deze munitie ligt nu door te roesten. De giftige stoffen die hierbij vrijkomen zijn een bedreiging voor het lokale zeeleven, waaronder ook de Zeelandse mosselkwekerij. Samen met MOB vroeg de vereniging Leefmilieu de provincie Zeeland de munitiedump op te ruimen. De Provincie weigert echter in actie te komen, op grond van een onderzoek van TNO.
Nu de provincie Zeeland weigert de munitiedump te saneren, hebben we samen met MOB besloten de Provincie voor de rechter te dagen. Wij stellen dat de Provincie het onderzoek van TNO slecht leest. De grootste problemen ontstaan pas nadat de munitiehulzen zijn doorgeroest en de giftige stoffen vrijkomen. De munitiedump is een tikkende tijdbom die opgeruimd moet worden, vóórdat er ernstige schade optreedt.

Lees hier het volledige persbericht.
Klik hier om ons beroepschrift in te zien.

Klik hier om een rapportage te zien van Freek Titselaar over de munitiedump

Lees hier een artikel in EOS Wetenschap over munitiedumpingen in zee

 

.

18 november 2014. Leefmilieu ondersteunt de brief die Europese milieu- en gezondheidsorganisaties naar de Europese Commissie hebben gestuurd. Ze vragen om een ambitieus Europese luchtkwaliteitsbeleid. Op dit moment leven 9 van de 10 Europese burgers in steden waar de lucht die ze inademen gevaarlijk is voor hun gezondheid. Ieder jaar sterven er in Europa 400.000 mensen te vroeg vanwege de luchtvervuiling. Er is dus alle reden om het luchtkwaliteitsbeleid dat in 2013 is voorgesteld uit te gaan voeren.

 

Klik hier om de brief te bekijken
logo-HEAL-ERS-EFA

 

.

13 oktober 2014. In september hebben 47 organisaties, waaronder Leefmilieu, een brief geschreven aan de vereniging Natuurmonumenten. In deze brief werd opgeroepen om actiever stelling te nemen tegen de ernstige natuurschade veroorzaakt door veehouderijbedrijven, waaronder ook duizenden bedrijfsuitbreidingen. Volgens de 47 organisaties heeft  Natuurmonumenten als grootste natuurorganisatie en vaste gesprekspartner van de overheid de plicht hierover bij de overheid stevig aan de bel te trekken. Door te rietzwijgen legitimeert Natuurmonumenten het gedoogbeleid van de overheid rond de vele uitbreidingen zonder geldige natuurbeschermingswetvergunning. De initiatiefnemers van de brief zijn door Natuurmonumenten uitgenodigd voor een gesprek, dat op 13 oktober plaatsvond. Het was een goed gesprek, waaraan naast Valentijn Wösten verbonden aan Wösten juridisch te advies, de opsteller van de brief, MOB en Leefmilieu deelnamen.

Er is stevig gesproken over de vraag of de Programmatische Aanpak Stikstof (PAS) al dan niet vertrouwen verdient. De vereniging Natuurmonumenten staat voorzichtig positief tegenover de PAS en is blij met de maatregelen die in het plan staan. De opstellers van de brief stellen dat de PAS de stikstofproblematiek niet gaat oplossen, en zelfs het risico geeft dat met de PAS het probleem erger wordt gemaakt. Zodra alle veebedrijven hun vergunning hebben is immers de politieke speelruimte weg. Met acceptatie van de PAS wordt veel weg gegeven op basis van magere ambities en zachte afspraken. Ondertussen loopt de huidige provinciale vergunningverlening en -handhaving van de Natuurbeschermingswet helemaal uit de hand.

Na uitvoerig doorgepraat te hebben over de verschillen in aanpak, kwamen we ook tot gedeelde zorgen. Alle organisaties vinden de stikstofproblematiek een groot probleem. Hoewel het een lastig vraagstuk is om bij een groot publiek onder de aandacht te brengen, heeft Natuurmonumenten aangegeven dat ze daar meer aandacht aan zal geven. Verder blijken sommige lokale afdelingen van Natuurmonumenten op dezelfde onderwerpen actief te zijn als de opstellers van de brief en afgesproken is om die partijen met elkaar in contact te brengen. Er is afgesproken over een half jaar opnieuw om de tafel te gaan zitten. Natuurmonumenten zal daartoe het initiatief nemen. We begrijpen natuurlijk dat een grote organisatie als Natuurmonumenten een mammoettanker is, die je niet zomaar van koers doet veranderen, maar we hebben duidelijk wat beweging aan het stuur gezien, dus ons signaal is opgevangen.

 

.